<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<mods xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xmlns="http://www.loc.gov/mods/v3" version="3.1" xsi:schemaLocation="http://www.loc.gov/mods/v3 http://www.loc.gov/standards/mods/v3/mods-3-1.xsd">
  <titleInfo>
    <title>ไฟรักเพลิงมาร</title>
  </titleInfo>
  <name type="personal">
    <namePart>ปลายรุ้ง</namePart>
    <role>
      <roleTerm authority="marcrelator" type="text">creator</roleTerm>
    </role>
  </name>
  <typeOfResource>text</typeOfResource>
  <originInfo>
    <place>
      <placeTerm type="code" authority="marccountry">TH</placeTerm>
    </place>
    <place>
      <placeTerm type="text">กรุงเทพฯ</placeTerm>
    </place>
    <publisher>กรีนมายด์</publisher>
    <dateIssued>2565</dateIssued>
    <issuance>monographic</issuance>
  </originInfo>
  <language>
    <languageTerm authority="iso639-2b" type="code">tha</languageTerm>
  </language>
  <physicalDescription>
    <form authority="marcform">print</form>
    <extent>209 หน้า</extent>
  </physicalDescription>
  <abstract>เมื่อเขาถูกทรยศจากความรัก ทำให้เขากลายเป็นคนเย็นชาและไร้หัวใจมาตลอด และในวันนี้เขาได้กลับมาพบเธออีกครั้ง เขาสัญญากับตัวเองว่าจะต้องทำให้เธอเจ็บปวดและทรมานเหมือนอย่างที่เขาเป็น เขาจะทำให้ทุกวันของเธอให้กลายเป็นฝันร้าย!
กฤตินโน้มใบหน้าต่ำลงมาจนปลายจมูกสัมผัสกัน เสียงหัวใจของหญิงสาวเต้นดังโครมครามในความเงียบ และในที่สุดเธอไม่อาจทัดทานกับความวาบหวามที่เขาส่งมาจนทำให้เธอเลือกที่จะปิดเปลือกตาลง ภัททิรายังคงนั่งแน่นิ่ง ในความมืดเธอไม่อาจเห็นว่าเขาทำอะไร แต่ลมหายใจอุ่นๆ ที่รินรดนั้นทำให้เธอรู้ดีว่าเขาใกล้กับเธอเพียงแค่คืบ
พลั่ก! คนที่กำลังฝันหวานสะดุ้งเฮือก เธอลืมตาขึ้นมามองรอบตัวหลังจากที่ร่างกระทบลงที่นอนเต็มแรง และภาพที่เห็นนั้นมันแตกต่างจากเมื่อครู่นี้ลิบลับ ความอ่อนโยน ความอบอุ่นนั้นหายไป เหลือเพียงความเย้ยหยัน ดูแคลน เขากลับกลายเป็นผู้ชายที่เธอพบเมื่ออาทิตย์ก่อนเรียบร้อย พี่ตินของเธอไม่มีอีกแล้ว
“เธอคงคิดว่าฉันพิศวาสเธอเหมือนเมื่อก่อนสินะ!”
คนตัวเล็กยังคงนิ่ง เธอผิดเองที่เผลอไผกับสิ่งที่เขาทำ สิ่งที่เขาจงใจทำให้เธอหวั่นไหว แล้วก็ทำให้เธออับอายที่หลงเชื่อกับละครที่เขาเล่น
“ไม่น่าเชื่อเลยนะ แค่ฉันแกล้งทำดี เธอก็แทบจะพลีกายให้ฉันแล้ว เธอใจง่ายแบบนี้นี่เอง ถึงได้นอนกับคนอื่นไปทั่ว” เขายังคงหยามเหยียดคนที่ปิดปากเงียบ
ภัททิราไม่ได้ตอบโต้กลับแม้แต่ประโยคเดียว เขาพูดถูกทุกอย่าง เธอใจง่ายหลงเชื่อกับการกระทำของเขา คิดว่าลึกลงไปกฤตินจะยังคงมีเธออยู่ในหัวใจ แต่เปล่าเลย เขาแค่อยากแก้แค้นเท่านั้น
“อย่าคิดนะ คนอย่างฉันจะกลับไปหลงผู้หญิงอย่างเธอ ฉันเจ็บแล้วจำ!”
ประตูห้องถูกปิดลงพร้อมกับความเจ็บช้ำของคนในห้อง เธอถูกทิ้งให้อยู่ในห้องเพียงลำพัง จึงร้องไห้ออกมาเพื่อระบายความคับแค้นใจ พร้อมบอกกับตัวเองว่าครั้งนี้มันจะเป็นครั้งสุดท้ายที่เธอจะเสียน้ำตาให้กับเขา
ไฟแค้นที่เขามอบให้ ความโหดร้ายที่แสนป่าเถื่อนที่เขากระทำลงไปได้สร้างบาดแผลและคราบน้ำตาให้เธอทุกครั้ง แต่สาวน้อยแสนดีก็พร้อมจะอดทนและยอมชดใช้ให้กับเขา...ชายที่เธอรัก ยอมที่จะให้เขาเกลียดดีกว่าที่เขาจะต้องมาตกต่ำเพราะผู้หญิงอย่างเธอ!</abstract>
  <subject>
    <topic>วรรณกรรม</topic>
  </subject>
  <identifier type="isbn">5522840159090 </identifier>
  <identifier type="uri">https://se-ed.belibcloud.com/book-detail/18296</identifier>
  <location>
    <url displayLabel="se-ed e-library">https://se-ed.belibcloud.com/book-detail/18296</url>
  </location>
  <recordInfo>
    <recordContentSource authority="marcorg">TH-BaNU</recordContentSource>
    <recordCreationDate encoding="marc">230403</recordCreationDate>
    <recordChangeDate encoding="iso8601">20230403103934.0</recordChangeDate>
  </recordInfo>
</mods>
