<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<mods xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xmlns="http://www.loc.gov/mods/v3" version="3.1" xsi:schemaLocation="http://www.loc.gov/mods/v3 http://www.loc.gov/standards/mods/v3/mods-3-1.xsd">
  <titleInfo>
    <title>ป่วนรักเชคเจ้าแผนการ</title>
  </titleInfo>
  <name type="personal">
    <namePart>เอวิตา</namePart>
    <role>
      <roleTerm authority="marcrelator" type="text">creator</roleTerm>
    </role>
  </name>
  <typeOfResource>text</typeOfResource>
  <originInfo>
    <place>
      <placeTerm type="code" authority="marccountry">TH</placeTerm>
    </place>
    <place>
      <placeTerm type="text">กรุงเทพฯ</placeTerm>
    </place>
    <publisher>กรีนมายด์</publisher>
    <dateIssued>2565</dateIssued>
    <issuance>monographic</issuance>
  </originInfo>
  <language>
    <languageTerm authority="iso639-2b" type="code">tha</languageTerm>
  </language>
  <physicalDescription>
    <form authority="marcform">print</form>
    <extent>385 หน้า</extent>
  </physicalDescription>
  <abstract>เชคนาสเซอร์ ผู้ใจเย็นและรักความสงบมีอันต้องหัวร้อน เมื่อมาปะทะคารมกับอาร์ตตัวแม่อย่าง รัสมา ผู้หญิงที่ไม่แยแสต่อสิ่งใด แถมยังไม่เคยให้ความเคารพเขาที่เป็นถึงเชครัชทายาทแห่งไคเชส รัฐที่ร่ำรวยและไฮเทคที่สุดในโลก “เรียกเจ้านายเจ้ามาคุยกับข้าเดี๋ยวนี้” อากาศที่ร้อนอบอ้าว ยิ่งทำให้อารมณ์เธอร้อนเป็นไฟ “ใจเย็นๆ ก่อนครับ ข้าให้คนไปแจ้งแล้ว อีกซักพักคงได้คำตอบ ว่าท่านเชคจะให้เข้าพบหรือไม่” องครักษ์หนุ่มที่อยู่เวรยามหน้าประตูวังบอกกับหญิงสาวผมสั้นอย่างสุภาพ “ร้อนขนาดนี้ให้ข้าใจเย็นเหรอ ถ้าอีกหนึ่งนาทียังไม่ได้รับคำตอบ ข้าจะเดินเข้าไปถามด้วยตัวเองเดี๋ยวนี้” องครักษ์มีสีหน้ากระอักกระอ่วนอย่างเห็นได้ชัด ทว่ายังไม่ทันพูดอะไร คนที่หญิงสาวอยากเจอที่สุดก็เดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าด้วยอาการงุนงงระคนตกตะลึง “ท่านคือเชคนาสเซอร์ใช่มั้ย ข้ามารับหลานชายกลับประเทศไทย โปรดคืนหลานให้ข้าด้วย” รัสมาพูดอารบิกอย่างฉะฉาน ทำให้คนฟังที่อยู่ในอาการตกตะลึงอยู่แล้วยิ่งประหลาดใจ แต่พอทวนคำพูดของเธอที่ว่า โปรดคืนหลานให้ข้าด้วย คนเป็นพ่ออย่างเขาจะยอมได้อย่างไร “ข้าคงทำอย่างที่เจ้าต้องการไม่ได้” เชคหนุ่มบอกอย่างใจเย็น “นี่! พ่อก็ไม่ใช่ จะมาหวงเด็กไว้กับตัวเองทำไม” รัสมาเท้าเอวจ้องมองเขาตาเขม็ง “จะอวดดีเกินไปแล้วนะ! รู้มั้ยว่าพูดจากับรัชทายาทแบบนี้ โทษทัณฑ์ที่จะได้รับคืออะไร” ชักจะเย็นไม่ไหว หญิงสาวกอดอก เบะปาก มองบน ก็ให้มันรู้ไปสิ ว่าความชอบธรรมจะแพ้อำนาจมืด หึ! บอกเลยว่าไม่เคยกลัว เชคหนุ่มมองท่าทางกวนโทสะของคนตรงหน้าอย่างเข่นเขี้ยว พลางคิดในใจว่า ตัวแค่นี้ ยังจะอวดเก่ง ยัยทอมบอยเอ๊ย นี่ถ้าไม่เห็นว่าเป็นผู้หญิง เขาจะสั่งองครักษ์ให้จับเธอไปโยนทิ้งกลางทะเลทรายนู้น โทษฐานที่ปากดี ยโส โอหัง หรือว่าเขาจะให้บทเรียนกับเธอดี จะได้หลาบจำไม่กล้าแสดงกิริยาแบบนี้กับเขาอีก เชคนาสเซอร์อยากจะแก้เผ็ดยัยทอมบอยนี่เหลือเกิน และในวินาทีนั้นเขาก็คิดแผนการบางอย่างออก ดวงตาสีสนิมทอประกายวาววับ ทำเอาคนที่เผลอสบตาเข้าพอดีถึงกับเสียวสันหลังวาบ เชคหนุ่มยกมุมปากขึ้นเล็กน้อยอย่างเย้ยหยัน ก่อนจะพูดบางอย่างออกไป โดยหารู้ไม่ว่าแผนการนี้อาจจะทำให้ชีวิตโสดแสนหวงของตัวเองต้องสั่นคลอน!? </abstract>
  <subject>
    <topic>วรรณกรรม</topic>
  </subject>
  <identifier type="isbn">5522840159038 </identifier>
  <identifier type="uri">https://se-ed.belibcloud.com/book-detail/18336</identifier>
  <location>
    <url displayLabel="se-ed e-library">https://se-ed.belibcloud.com/book-detail/18336</url>
  </location>
  <recordInfo>
    <recordContentSource authority="marcorg">TH-BaNU</recordContentSource>
    <recordCreationDate encoding="marc">230418</recordCreationDate>
    <recordChangeDate encoding="iso8601">20230418093537.0</recordChangeDate>
  </recordInfo>
</mods>
