<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<mods xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xmlns="http://www.loc.gov/mods/v3" version="3.1" xsi:schemaLocation="http://www.loc.gov/mods/v3 http://www.loc.gov/standards/mods/v3/mods-3-1.xsd">
  <titleInfo>
    <title>ภรรยาสัญญาจ้าง</title>
  </titleInfo>
  <name type="personal">
    <namePart>ภัคมนตรา</namePart>
    <role>
      <roleTerm authority="marcrelator" type="text">creator</roleTerm>
    </role>
  </name>
  <typeOfResource>text</typeOfResource>
  <originInfo>
    <place>
      <placeTerm type="code" authority="marccountry">TH</placeTerm>
    </place>
    <place>
      <placeTerm type="text">กรุงเทพฯ</placeTerm>
    </place>
    <publisher>กรีนมายด์</publisher>
    <dateIssued>2565</dateIssued>
    <issuance>monographic</issuance>
  </originInfo>
  <language>
    <languageTerm authority="iso639-2b" type="code">tha</languageTerm>
  </language>
  <physicalDescription>
    <form authority="marcform">print</form>
    <extent>209 หน้า</extent>
  </physicalDescription>
  <abstract>จากคนที่ไม่มีตัวตนในสายตาของครอบครัว วันนี้เขากลับมาทวงสิทธิ์ทุกอย่างที่ควรจะเป็นของเขา ดีน ชลสิน ไพร์ส ประกาศสงครามกับครอบครัวที่เคยทอดทิ้งตนเอง และ กิดากร พี่ชายนอกสมรส ว่าทุกอย่างจะต้องเป็นของเขาทั้งหมด แม้กระทั่งตัวเธอ รสิกา เหยื่อแสนสวยผู้กลายเป็นเครื่องมือต่อรอง เธอได้รับข้อเสนอที่แสนจะอัปยศ นั่นคือการเป็น นางบำเรอ ให้กับเขา เพื่อแลกกับชีวิตของคนรัก ความกดดันทำให้เธอไม่อาจปฏิเสธได้ “พี่ไม่สนหรอกนะ ว่าวี่จะอาลัยอาวรณ์มันขนาดไหน แล้ววี่ก็ไม่ต้องสำคัญตัวผิดไปหรอก เพราะพี่ไม่คิดจะจริงจังกับวี่อยู่แล้ว ไม่อย่างนั้นพี่จะร่างสัญญาขึ้นมาทำไม แค่หนึ่งปีมันคงมากพอที่จะทำให้ไอ้วินมันตกนรกทั้งเป็นได้แล้วมั้ง ที่ต้องทนมองคนรักตัวเองส่งเสียงครวญครางยามค่ำคืนกับน้องชายอย่างพี่” “ต่ำ!” รสิกาตบหน้าเขาเป็นหนที่สองและเพิ่มความแรงอีกเป็นเท่าตัว ไม่คิดเลยว่าความคิดของคนตรงหน้าจะสกปรกจนน่ารังเกียจได้มากขนาดนี้ “แต่วี่ก็อยากจะลงมาเกลือกกลั้วกับของต่ำๆ อย่างพี่ไม่ใช่เหรอ” ดวงตาวาวโรจน์ของชลสินแฝงไปด้วยความรู้สึกมากมายที่ยากจะจำแนกออก น้ำเสียงที่ดูแคลนของเขาทำให้อีกฝ่ายกัดริมฝีปากตัวเองจนเจ็บ “หมดเวลาอาลัยอาวรณ์กับมันแล้ว นับตั้งแต่วินาทีนี้เป็นต้นไป วี่เป็นของพี่คนเดียวเท่านั้น!” แม้จะรู้ดีว่านี่คือเกมที่เขาจงใจวางเอาไว้เพื่อทำให้กิดากรเจ็บปวด และเธอเองก็ไม่ต่างอะไรจากแมงเม่าตัวน้อยที่กำลังจะก้าวสู่กองไฟ ทว่ามันไม่ใช่แค่ไฟธรรมดา หากแต่เป็นไฟพิศวาสที่แสนจะเร่าร้อน...รัญจวนใจ </abstract>
  <subject>
    <topic>วรรณกรรม</topic>
  </subject>
  <identifier type="isbn"> 5522840159113 </identifier>
  <identifier type="uri">https://se-ed.belibcloud.com/book-detail/18349</identifier>
  <location>
    <url displayLabel="se-ed e-library">https://se-ed.belibcloud.com/book-detail/18349</url>
  </location>
  <recordInfo>
    <recordContentSource authority="marcorg">TH-BaNU</recordContentSource>
    <recordCreationDate encoding="marc">230420</recordCreationDate>
    <recordChangeDate encoding="iso8601">20230420085510.0</recordChangeDate>
  </recordInfo>
</mods>
