<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<mods xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xmlns="http://www.loc.gov/mods/v3" version="3.1" xsi:schemaLocation="http://www.loc.gov/mods/v3 http://www.loc.gov/standards/mods/v3/mods-3-1.xsd">
  <titleInfo>
    <title>มนตราหัวใจไอยคุปต์</title>
  </titleInfo>
  <name type="personal">
    <namePart> จารุจันทร์</namePart>
    <role>
      <roleTerm authority="marcrelator" type="text">creator</roleTerm>
    </role>
  </name>
  <typeOfResource>text</typeOfResource>
  <originInfo>
    <place>
      <placeTerm type="code" authority="marccountry">TH</placeTerm>
    </place>
    <place>
      <placeTerm type="text">กรุงเทพฯ</placeTerm>
    </place>
    <publisher>กรีนมายด์</publisher>
    <dateIssued>2565</dateIssued>
    <issuance>monographic</issuance>
  </originInfo>
  <language>
    <languageTerm authority="iso639-2b" type="code">tha</languageTerm>
  </language>
  <physicalDescription>
    <form authority="marcform">print</form>
    <extent>209 หน้า</extent>
  </physicalDescription>
  <abstract>
“คราใดพบหญิงงามสามนาง พิมพ์ประไพเฉกเช่นเดียวกันมิผิดเพี้ยน ครานั้นแลพิธีกรรมถอนคำสาปจักบริบูรณ์” มันคือคำสาปของปีศาจร้าย ที่ทำให้องค์สุริยเทพต้องส่งหญิงสาวสามนางจากโลกปัจจุบันกลับมายังดินแดนไอยคุปต์ในยุคหลายพันปีก่อนคริสต์กาล ‘นลิน’ นึกว่าตัวเองสำลักน้ำตายไปแล้ว หรือไม่ก็ควรจะฟื้นขึ้นมาในโรงพยาบาล แต่กลับลืมตาขึ้นมาประสานกับดวงตาสีอำพันที่จ้องมองอยู่ หญิงสาวทอดมองผิวสีแทนและใบหน้าคมเข้มที่มีผมสีน้ำตาลยาวประบ่า เธอบอกได้คำเดียวว่าหล่อล่ำราวกับเทพเจ้าที่หลุดออกมาจากยุคโบราณ ‘เจ้าชายฮาคิส’ อนุชาขององค์ฟาโรห์สนใจศึกษาเวทมนตร์สายหนึ่งชื่อรสายนเวท พระองค์เชื่อว่าตนเป็นผู้สร้างหญิงสาว ซึ่งจู่ๆ เธอก็ปรากฏกายภายในหีบแก้วที่เขาค้นคว้ามาหลายปี และเหมาเอาว่าเธอคือ มนุษย์โฮมูนคูลัส ที่เขาสร้างขึ้นมา “เจ้าเป็นของข้า นลิน ข้าเรียกชื่อเจ้าถูกต้องใช่หรือไม่” พระสุรเสียงห้าวกล่าวอย่างหยอกเอิน “ฉันไปเป็นของคุณตั้งแต่เมื่อไหร่กัน” นลินแย้งโดยไม่กล้าสู้ดวงตาสีอำพันที่กำลังเต้นระริก “ข้าเป็นคนสร้างเจ้าขึ้นมา โฮมูนคูลัสของข้า” เสียงกลั้วหัวเราะทำให้คนฟังหวาดหวั่นว่าเธอกำลังคุยกับคนบ้า “โฮมูนคูลัสอีกแล้ว คุณนี่...ถ้าจะเพี้ยน” หญิงสาวไม่กล้าว่าเขาบ้า กลัวจะถูกคนบ้าบีบคอ “เจ้าช่าง...งดงามไร้ที่ติ ดูนี่สิ องค์สุริยเทพประทานพร ช่วยให้ข้าทำสำเร็จ” บอกพลางชี้ที่ต้นแขนขวาของเธอสัมผัสของเขาทำให้เธอหัวสมองพร่าเบลอราวกับโดนเวทมนตร์ และในที่สุดก็ต้องเสนอเรือนร่างให้เจ้าชายเชยชมโดยไม่รู้ตัว และจำไม่ได้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับตนเอง </abstract>
  <subject>
    <topic>วรรณกรรม</topic>
  </subject>
  <identifier type="isbn"> 5522840159144 </identifier>
  <identifier type="uri">https://se-ed.belibcloud.com/book-detail/18356</identifier>
  <location>
    <url displayLabel="se-ed e-library">https://se-ed.belibcloud.com/book-detail/18356</url>
  </location>
  <recordInfo>
    <recordContentSource authority="marcorg">TH-BaNU</recordContentSource>
    <recordCreationDate encoding="marc">230420</recordCreationDate>
    <recordChangeDate encoding="iso8601">20230420095832.0</recordChangeDate>
  </recordInfo>
</mods>
