<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<mods xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xmlns="http://www.loc.gov/mods/v3" version="3.1" xsi:schemaLocation="http://www.loc.gov/mods/v3 http://www.loc.gov/standards/mods/v3/mods-3-1.xsd">
  <titleInfo>
    <title>วิวาห์สัญญาจ้าง</title>
  </titleInfo>
  <name type="personal">
    <namePart>ตะวันพิมพ์</namePart>
    <role>
      <roleTerm authority="marcrelator" type="text">creator</roleTerm>
    </role>
  </name>
  <typeOfResource>text</typeOfResource>
  <originInfo>
    <place>
      <placeTerm type="code" authority="marccountry">TH</placeTerm>
    </place>
    <place>
      <placeTerm type="text">กรุงเทพฯ</placeTerm>
    </place>
    <publisher>กรีนมายด์</publisher>
    <dateIssued>2565</dateIssued>
    <issuance>monographic</issuance>
  </originInfo>
  <language>
    <languageTerm authority="iso639-2b" type="code">tha</languageTerm>
  </language>
  <physicalDescription>
    <form authority="marcform">print</form>
    <extent>240 หน้า</extent>
  </physicalDescription>
  <abstract>อุบัติเหตุครั้งนั้นทำให้ชื่อเสียงของ ปัณ ไฮโซชื่อดังแทบจะอับแสงลงในทันที ทว่าคนที่ยื่นมือมาช่วยเหลือและพาเขาออกจากสถานการณ์ย่ำแย่นี้ก็คือพ่อของเขาเอง พ่อที่เป็นไม้เบื่อไม้เมามาโดยตลอด เงื่อนไขที่จะทำให้ปัณรอดพ้นจากสถานการณ์ตกต่ำสุดขีดนั้นก็คือการแต่งงานกับ เพียงบุหลัน หญิงสาวที่เขาเคยดูถูกเหยียดหยามมาตลอดว่าเป็นเพียงหลานของแม่บ้าน เป็นกาฝากที่ไร้ค่า และถ้าเขาอยากได้ชีวิตอิสระกลับคืนมา เขาต้องเข้ามาช่วยบริหารงานในบริษัท ปัณจึงเรียกงานแต่งครั้งนี้ว่า วิวาห์สัญญาจ้าง “ก็ดี ในเมื่อเธอยินยอมพร้อมใจเสียขนาดนี้ ฉันก็จะทวงสิทธิ์สามีของเธอให้ครบถ้วน อย่านึกว่าฉันจะเก็บเธอเอาไว้เป็นเมียแต่ในนามนะ ในเมื่อเธอยอมลงทุนรับคำขอของพ่อฉัน มาแต่งงานกับฉัน ทั้งที่รู้ดีว่าฉันเกลียดขี้หน้าเธออย่างกับอะไร ฉันก็จะสนองให้สมใจเธอไงล่ะ” “คุณปัณ” คำพูดของเขาเหมือนมีดแหลมคมที่กรีดลงมาบนหัวใจของเธอ เพียงบุหลันรู้สึกเจ็บปวดในอกราวกับถูกบีบจนแทบแหลกสลาย หางตาร้อนผ่าวมีหยาดน้ำตาไหลออกมา “อย่าเล่นบทบีบน้ำตาให้ฉันสงสารเลย มาเล่นบทผู้หญิงบนเตียงฉันดีกว่า แสดงให้สมบทบาทหน่อยล่ะเพียงบุหลัน เพราะถ้าเธอแสดงบทบาทบนเตียงได้ถูกใจฉัน บางทีฉันอาจจะใจดีกับเธอบ้างก็ได้” เขาไม่พูดเปล่า ยังสาวเท้าเข้ามาใกล้อย่างคุกคาม “ไม่...ไม่นะคะ” หญิงสาวร้องปฏิเสธ “เธอจะปฏิเสธไปทำไมกันเล่า ในเมื่อเธอเลือกมายืนตรงนี้เอง เธอก็ต้องรับบทบาทเมียฉันต่อไปให้ถึงที่สุด!”</abstract>
  <subject>
    <topic>วรรณกรรม</topic>
  </subject>
  <identifier type="isbn"> 5522840159205 </identifier>
  <identifier type="uri">https://se-ed.belibcloud.com/book-detail/18380</identifier>
  <location>
    <url displayLabel="se-ed e-library">https://se-ed.belibcloud.com/book-detail/18380</url>
  </location>
  <recordInfo>
    <recordContentSource authority="marcorg">TH-BaNU</recordContentSource>
    <recordCreationDate encoding="marc">230425</recordCreationDate>
    <recordChangeDate encoding="iso8601">20230425130519.0</recordChangeDate>
  </recordInfo>
</mods>
