000			08217nam a22003137a 4500
003			TH-BaNU
005			20230124084633.0
008			230112b2563 th ||||| |||| 00| 0 tha d
040			_aTH-BaNU
050			_aวพ HD4482 _bพ718ก 2563
100			_aพิมพา จันทรประสิทธิ์
245			_aการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมเพื่อการลดปริมาณขยะ กรณีศึกษา สำนักงานอธิการบดี มหาวิทยาลัยนวมินทราธิราช = _bBEHAVIOR MODIFICATION FOR WASTE REDUCTION : A CASE STUDY OF THE PRESIDENT OFFICE OF NAVAMINDRADHIRAJ UNIVERSITY
260			_aกรุงเทพฯ : _bมหาวิทยาลัยนวมินทราธิราช, _c2563.
300			_a117 หน้า : _bภาพประกอบ, ตาราง.
490			_aวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการพัฒนาและจัดการเมือง
502			_aวิทยานิพนธ์นีเป็นส่วนหนึ่งของการศึกษาตามหลักสูตรปริญญา _bสาขาวิชาการพัฒนาและจัดการเมือง วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต _cวิทยาลัยพัฒนามหานคร มหาวิทยาลัยนวมินทราธิราช _dปีการศึกษา 2563
520			_aปัจจุบันทั่วโลกประสบปัญหาสิ่งแวดล้อมประเด็นการจัดการขยะทั้งในพื้นที่เมืองและชนบทกรุงเทพมหานครเป็นเมืองที่ได้รับความนิยมจากผู้คนทั่วโลกในการเดินทางมาทำกิจกรรมต่าง ๆ การมีประชากรเพิ่มขึ้นในพื้นที่ ส่งผลต่อการเพิ่มขึ้นของปริมาณขยะอย่างต่อเนื่อง สำนักงานอธิการบดี มหาวิทยาลัยนวมินทราธิราชเป็นองค์กรในสถานศึกษาขนาดใหญ่ มีบทบาทสำคัญในการกำหนดนโยบายการจัดการขยะ เพื่อเป็นการลดภาระการจัดการขยะของหน่วยงานที่รับผิดชอบในพื้นที่ จึงถือเป็นองค์กรที่สามารถเป็นต้นแบบการจัดการขยะของมหาวิทยาลัยได้ วัตถุประสงค์ของการศึกษานี้ คือ การศึกษาชนิดและปริมาณของขยะ ลักษณะการจัดการขยะ จัดทำมาตรการลดปริมาณขยะและประเมินผลของมาตรการลดปริมาณขยะในสำนักงานอธิการบดีมหาวิทยาลัย นวมินทราธิราช โดยใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือวิเคราะห์ข้อมูลด้วยโปรแกรมทดสอบข้อมูลทางสถิติ (SPSS) สถิติที่ใช้ทดสอบได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการศึกษาพบว่าสัดส่วนของประเภทขยะที่พบมากที่สุด ได้แก่ ขยะทั่วไป (ร้อยละ 85.6) รองลงมาได้แก่ขยะรีไซเคิล (ร้อยละ 7.3) และเศษอาหาร (ร้อยละ 7.1) ตามลำดับ หลังการอบรมมีการเปลี่ยนแปลงของขยะ พบว่าขยะที่พบมากที่สุดคือขยะทั่วไป (ร้อยละ 84.5) รองลงมาคือขยะรีไซเคิล (ร้อยละ 9.3) และเศษอาหาร (ร้อยละ 6.2) ตามลำดับ การศึกษาด้านความรู้ด้านการจัดการขยะ พบว่า กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่มีความรู้และความเข้าใจเพิ่มขึ้นหลังการอบรม แต่ยังมีความสับสนในบางประเด็นเท่านั้นมีแรงจูงใจในการคัดแยกขยะหลังการอบรมเพิ่มขึ้น แต่ยังคงมีความคิดเห็นน้อยเกี่ยวกับการจัดตั้งกลุ่มเพื่อให้รับผิดชอบด้านการแยกขยะของคนทั้งองค์กร และพบว่าส่วนใหญ่กลุ่มตัวอย่างมีพฤติกรรมการจัดการขยะหลังการอบรมลดลง แต่มีความถี่ในการปฏิบัติเพิ่มขึ้นบางพฤติกรรม การปรับเปลี่ยนพฤติกรรมการอุปโภคบริโภคแบบกะทันหัน ส่งผลให้มีปริมาณขยะโดยรวมเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว และมีปริมาณขยะรีไซเคิลที่เพิ่มขึ้น ซึ่งเป็นผลมาจากมาตรการ Work From Home ในสถานการณ์การระบาดของไวรัสโคโรนาหรือโควิด 19 การให้ความรู้ด้านการจัดการขยะ ส่งผลต่อการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรม และแรงจูงใจการจัดการขยะของบุคลากร ผลการศึกษานี้สามารถนำไปประยุกต์ใช้กับส่วนงานอื่น ๆ ในมหาวิทยาลัยอย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้น หากมีการศึกษาในประเด็นหรือปัจจัยอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้อง ซึ่งจะสามารถทำให้การศึกษาถูกนำไปประยุกต์ใช้ได้อย่างยั่งยืน
650			_aขยะมูลฝอย
650			_aการปรับพฤติกรรม
650			_aแรงจูงใจ
650			_aการกำจัดขยะ
650			_aขยะ
650			_aการจูงใจ (จิตวิทยา)
830			_aวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการพัฒนาและจัดการเมือง
850			_aKCNL
856			_uhttps://drive.google.com/file/d/1QbFy-9V0B4v4puO9N6QaEXB6lbw-G8u8/view?usp=sharing _yDownload (สำหรับนักศึกษาและบุคลากรของ NMU โปรดใช้เมล์@nmu.ac.th ในการDownload)
942			_2lcc _cNMU-THS
998			_cthita
999			_c37355 _d37355