000			03687nam a22002297a 4500
003			TH-BaNU
005			20230712103644.0
008			230712b2014 TH ||||| |||| 00| 0 tha d
020			_a 9786167811307
040			_aTH-BaNU
100			_aศรีศักร วัลลิโภดม
245			_aเรียนรู้จากแผนที่เพื่อรู้จักท้องถิ่น
260			_aกรุงเทพฯ: _bมูลนิธิ เล็ก ประไพ วิริยะพันธุ์ _c2557
300			_a53 หน้า
520			_a"เรียนรู้จากแผนที่เพื่อรู้จักท้องถิ่น" การไม่รู้จักแผนที่และอ่านแผนที่ไม่เป็นในทุกวันนี้ นับเป็นความล้าหลังทาง วัฒนธรรม [Culture lag] อย่างยิ่งของประเทศไทยที่มักอ้างตนว่าทันสมัยเป็นสมัยใหม่ บรรดานักวิชาการห่าง แผนที่และภาพถ่ายที่ทำงานอยู่ตามสถาบันที่เกี่ยวข้องก็ยังมองเห็นการใช้แผนที่และภาพถ่ายในลักษณะเป็น ข้อมูลและข้อเท็จจริงมากกว่าเป็นเพียงเครื่องมือ ดังเห็นได้จากการใช้แผนการดำเนินโครงการเพื่อการพัฒนา ต่างๆ ที่เป็นโครงการของความเป็นไปได้ [Feasibility study] และโครงการศึกษาผลกระทบ [EIA] ที่มักทำให้ เกิดความขัดแย้งกับผู้คนในท้องถิ่นในเรื่องคุกคามสภาพแวดล้อมทรัพยากรธรรมและการละเมิดสิทธิมนุษยชน ของคนท้องถิ่นเป็นประจำ ในปัจจุบันบรรดาแผนที่ ภาพถ่ายทางอากาศและอะไรต่างๆ นานาในเรื่อง Remote sensing ที่มี ลักษณะเป็นเพียงเครื่องมือเหล่านี้ ไม่ควรที่ทางราชการเห็นว่าเป็นของต้องห้าม ไม่น่าจะเป็นสิ่งที่ผูกขาดโดยฝ่าย รัฐและราชการอีกต่อไป ควรเปิดโอกาสและส่งเสริมอย่างเต็มที่ ให้คนทั่วไปได้รู้ได้ใช้โดยเฉพาะฝึกเด็กและ เยาวชนให้ได้เรียนรู้เพื่อนำไปสู่การศึกษาค้นคว้าและรับรู้ข้อมูลอันเป็นข้อเท็จจริงด้วยตนเอง
650			_aแผนที่
700			_aวลัยลักษณ์ ทรงศิริ
850			_aKCNL
856			_uhttps://se-ed.belibcloud.com/book-detail/28456 _yse-ed e-library
942			_2local _cEBK
998			_cbee
999			_c38149 _d38149